| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ادبيات،هنر، انديشه |
|
به دهان های پر خون به سینه ها ی سوراخ به چشم های باز خواهرم ندا:
در سپيده دم ِ آهن خورشيد هاي در هنوز ِِ حنجره در اشراق ِ دهن دهن به دهن رفتم در سپيده دم ِ آهن من من من
تو تو تو در غروب ِ شيشه مهتاب هاي بر هميشه ي دشنه در سماع ِ سينه سينه به سينه ماندي در غروب شيشه
اي مردم! ...از گفتن حق و مشورت در عدالت خودداري نكنيد،زيرا خود را برتر از آنكه اشتباه كنم و از آن ايمن باشم، نمي دانم. "از خطبه ي 216 نهج البلاغه" ترانه ی درد بر زخمی کهنه را اینجا بخوانید زندگي ديگران نويسنده و كارگردان : فلورين هنكل فون دانرسمارك ديالوگ پيشنهادي شما براي اين صحنه چيست؟
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 0:14 توسط عارف رمضانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره ي من |
عارف رمضانی
1357 لنگرود اين جا آهسته آهسته زيگوراتي مي شوم وخودم را ذره ذره در آن دفن می كنم. |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر داستان ترجمه مقاله نقد |
|
RSS
|
